ژوزف هایدن
- نام
- Joseph Haydn
- دورهٔ زندگی
- ۱۷۳۲–۱۸۰۹
- حوزهٔ فعالیت
- کلاسیک
هایدن در ۱۷۳۲ در روهراو به دنیا آمد و دهههای طولانی برای خاندان استرهازی کار کرد. گروه ثابت دربار، آزمایشگاه روزانهٔ زبان ارکسترال او بود.
روهراو تا استرهازی
هایدن در ۱۷۳۲ در روهراو به دنیا آمد و دهههای طولانی برای خاندان استرهازی کار کرد. گروه ثابت دربار، آزمایشگاه روزانهٔ زبان ارکسترال او بود.
ساختن فرم از موتیف
او اغلب از یک موتیف کوتاه شروع میکرد و با تغییر و تکرار ساختاری بزرگ میساخت. به همین دلیل آثارش برای مطالعهٔ فرم بسیار مناسباند.
سوناتهای پیانو
شوخطبعی هایدن در مکث ناگهانی، پایان غیرمنتظره و تغییر مسیر تم دیده میشود. زمانبندی، بخشی از موسیقی است و نباید با سرعت پوشانده شود.
دروازهٔ سبک کلاسیک
در سوناتهای او میتوان ارائه، بسط و بازگشت را دنبال کرد و سپس همین الگو را در موتسارت و بتهوون مقایسه کرد.
شفافیت
پدال کم و آرتیکولاسیون روشن خطوط را جدا نگه میدارد. هر نت باید وزن و جهت داشته باشد، اما اجرای کلاسیک نباید خشک شود.
مسیر شنیداری
یک سونات میانی را با اثری پایانی مقایسه کنید و سپس همان فرم را در بتهوون بشنوید تا میراث هایدن روشن شود.
موتیف کوچک، فرم بزرگ
هایدن از یک ایدهٔ کوتاه، بخش بزرگی میسازد. موتیف آغاز سونات را جدا کنید و ببینید در بسط چگونه تغییر میکند؛ این نگاه، فرم سونات را از حفظکردن نام بخشها فراتر میبرد.
شوخی و زمانبندی
پایانهای ناگهانی و مکثهای هایدن زمانی اثر دارند که شنونده انتظار خاصی ساخته باشد. سرعت را ثابت نگه دارید و فقط زمانبندی مکث را تمرین کنید تا شوخی موسیقی طبیعی شنیده شود.
سونات برای آموزش گوش
سوناتهای هایدن برای تشخیص جمله و پاسخ بسیار مناسباند. هر بار که تم بازمیگردد، رجیستر و آرتیکولاسیون را مقایسه کنید و سپس همان مهارت را در موتسارت امتحان کنید.
پرسش و پاسخ
در هر جمله مشخص کنید کدام میزان پرسش و کدام میزان پاسخ است. این رابطه، حتی در سرعت آهسته، موسیقی را زنده نگه میدارد.
مکث حسابشده
مکث را با مترونوم تمرین کنید تا طولش دقیق باشد. شوخی هایدن زمانی کار میکند که انتظار شنونده حفظ شود.
از هایدن به بتهوون
پس از یک سونات هایدن، موومان نخست سونات بتهوون را بشنوید و ببینید موتیف کوتاه چگونه به بیان گستردهتر تبدیل میشود.
هایدن و هنر پایان
پایان موومان در هایدن اغلب ساده به نظر میرسد، اما زمانبندی آخرین جمله شخصیت قطعه را مشخص میکند. چند اجرای متفاوت را مقایسه کنید و طول نت پایانی، سکوت و شدت را یادداشت کنید. سپس همان بخش را با سه حالت تمرین کنید. این آزمایش به شما میآموزد چگونه با کمترین ابزار، انتظار شنونده را بسازید و رها کنید.
گوشدادن به شوخی هایدن
یک اجرای کاملاً جدی و یک اجرای کمی بازیگوش را ضبط کنید و مقایسه کنید. پاسخ درست میان این دو است: روشن، دقیق و دارای حس شوخطبعی.
دیدگاه کاربران درباره ی این مطلب |
برای ثبت دیدگاه خود درباره ی این مطلب، وارد حساب کاربری خود شوید.